Terugkijken op Open Monumentendag

open monumentendagIn de Bernarduskerk was er in het 2de weekend van september weer als vanouds op zaterdag en zondag Open Monumentendag. Het jaarthema was: duurzaamheid. Hoe vul je dat in? Een kerkgebouw duurzaam, gezien de leeftijd van vele kerken zou je dat zo kunnen opvatten. Maar zeker is dat een kerkgemeenschap trots en zuinig is wat in het verleden is geschonken of gekocht.

Zoals bijvoorbeeld verschillende vaandels die met Sacramentsdag in processie door de kerk werden gedragen. Deze vaandels waren kortgeleden, door de vrijwilligers die in onze kern de hongerdoeken hebben gemaakt, waar mogelijk gerestaureerd. Deze vaandels van de voormalige Zwaantjeskerk en van de Scheepjeskerk hingen op Open Monumentendag te pronken.
Er was een grote collectie wijwaterbakjes te zien. Verzameld door Rob van Beek. In ieder gezin was vroeger een wijwaterbakje aanwezig. De verhalen kwamen dus vanzelf.
Ook bijzonder duurzaam, een tweede leven voor iets. Vele noodzakelijke instrumenten, bedden, zelfs een röntgenapparaat, linnengoed, gereedschap, rollators en nog vele andere zaken zijn in een container geladen door Henk en Hans de Boer en zijn verscheept naar Afrika. Daar hebben Henk en Hans al deze spullen verdeeld en sommige helpen plaatsen in twee ziekenhuizen daar. Er waren ook orgels bij, voor parochies in de omtrek. Wat een feest is dat. Een viering is daar echt swingend, wij konden dit allemaal meebeleven. Dit was allemaal te zien op een groot scherm in de kerk.
Hoe ging dat vroeger? Het was bij velen het dagelijkse leven. Oude kranten om een feestmuts te maken. Oude kranten in repen geknipt, touwtje erdoor -> toiletpapier, en in de ouderwetse wc. Timmeren: eerst kromme spijkers rechtslaan. Breien: met uitgehaalde wol. ’s Winters onder een dikke gestikte deken, gemaakt van allerlei restjes stof. Een heel bijzondere en dierbare deken hing er te pronken. Gemaakt van de overhemden van een overleden persoon.
Weet u waarvan er ook veel waren die twee dagen? Verhalen die we elkaar vertelden, herinneringen die we ophaalden.

Jan van Dijk